Gold Finger

Nakikita niyo po ang ngayon ang larawan ng isang mahalagang pangyayari sa ating bansa. Iyan ang imahe ng aking daliri. Hindi po yan kulangot dahil kulay blue po yan at hindi po kulay green o mabrown-brown ang nakikita niyo dyan o daliring pinang-finger sa kung saang lugar o kung saang man na iniisip niyo. Iyan po ang aking kuko na may indelible ink.

Mahalagang araw po sa ating bayan ang naganap na ito, ang pambansang eleksyon. Eyspeysyal nga rin ang araw na ito, dahil bukod sa walang pasok ay double-pay pa ang mga may pasok sa araw na ito, lalo na ang mga nasa call center. Eyspeysyal din ako sa araw na ito dahil ang pinatak na indelible ink sa akin ay nagkukulay gold. Ang galing dahil hindi ako nagmukhang botante, parang nanggaling lang ako sa parlor at nagpapatak lang ng gold na kyuteks sa aking daliri. Katunayan lang talaga na eyspeysyal akong tao, isa akong special child!

Dismayado pa rin naman ako sa naganap na botohan dahil laganap pa rin ang dayaan. Hindi po yung dayaan na vote-buying, dagdag-bawas o ballot switching ang tinutukoy kong dayaan, heto po ang dayaan na ginagawa po natin noon pa man.

• Garapalan ang paggamit ng kodigo dahil kapuna-puna ito dahil gamit pa nila ay ang mga naglalakihang yellow pad sa kanilang kodigo.
• Sa kabila ng mga long folders na nakaharang, may nagkokopyahan pa rin.
• Ang iba, isinisigaw pa ng malakas ang kanilang mga sagot.
• Ang iba nagbibigay pa ng bundok-bundok na kodigo sa labas ng mga presinto at hindi man lang pinapansin ng mga bantay.
• Kahit lantaran ang dayaan hindi ito binibigyang pansin ng mga officers.
• Hindi namimigay ng pagkain ang mga officers at bantay sa presinto. Ang dadaya nila, hindi pa man din nakakakain ang karamihan sa mga botante. Kahit tikim hindi man lang binigay sa amin.

Sa mga naganap na dayaan na ito, nawalan na ako ng tiwala sa eleksyon. At higit pa akong nawalan ng tiwala dahil hindi man lang isinama ang dakilang diyos na si Juday. Mabuti pa si Victor Wood nakasali sa mga kandidato, pero kung mananalo siya, malapit na talaga ang end of the world… or end of the universe na!

Sayang ako pa man din ang magiging master of the universe.

Why It Happened?

Ilang beses ko na rin bang nababanggit sa blog ko na VSB at USB ako. Kahit na ilang beses ko naman yatang inulit-ulit ang mga bagay na yun marami namang hindi naniniwala. Virginity na nga lang ang natitira sa aking pagkatao ipinagkakait pa. Since, hindi naman ako namimilit, hindi ko na ipipilit mamilipit sa sipit ang kilikiling inipit ang pipit — ano daw? In other words, I won't force anyone to believe me.

Kaya naman marami ding hindi naniniwala dahil hindi pa nila alam ang tunay na dahilan ng pagiging VSB at USB ko. Marami pa ring naku-curious sa aking pathetic na kalagayan. Kaya naman bibigyang linaw ko na ang inyong mga malabong mata at ibunyag na naman ang aking mga kahihiyan. Mababawasan at mabababoy na naman ang aking image at reputasyon — kung meron pang natitira — sa gagawin kong ito. Ipagbibigay alam ko na ang mga dahilan ng aking pagiging VSB at USB kung sakali mang may naniniwala pa.

1. Suplado daw ako. Isang malaking misconception, dahil hindi naman pwedeng ngumiti at tumawa ng mag-isa baka ibalik na naman ako sa Makati Med Asylum. Alanganin namang ngumiti ako sa mga di ko rin kakilala masyado dahil hindi naman ako artista though artistahin talaga ako.
2. Pabling o bolero daw ako. Isa na namang misconception. I'm blessed with uber-majestic mouthwatering oozing great looking face and undeniably titillating luscious sex appeal. Hindi ko naman kasalanan yun, blame it on the genes. Pero sa mga nagsasabi nito, grateful at extremely flattered ako dahil katunayan lamang yan ng mga sinasabi ko ngayon. Thanks sa mga ganitong reactions.
3. Uhugin ako. Kung nag-uumapaw ang aking kagwapuhan, umaapaw din naman ang aking supply ng sipon sa ilong. All-year round yata akong sinisipon. Pagkatanda-tanda ko na uhugin pa rin, nakakahiya naman talaga yun. Advantage lang meron kaming pandikit at glue kapag nasa green level na ang aking sipon o kaya pang-sabaw sa kanin kapag palaging prito ang aming ulam.
4. Banal at disente daw akong tao. Nang dahil nga sa first impressions, napagkakamalan akong good boy dahil na rin siguro sa mga pagkilos at postura ko. Hindi lang nila alam kung paano sila nauuto ng kanilang mga first impressions sa akin. Hindi po ako santo at wag kayong papaloko sa good boy image ko. Alam ko naman kasing tao ang gustong makapartner ng mga babae hindi santo o diyos.
5. Intimidated sila sa akin. Magsama-sama ba naman ang kagwapuhan, sex appeal, postura, kahalayan at kung anu-ano pa sa akin, malamang na mahiya sila akong makasama. Huwag silang mag-alala, hindi naman ako nangangain ng tao, nanglalapa lang. Kahit di naman ako tao, very approachable at accomodating po akong nilalang, lalo na dun sa mga manlilibre sa akin.
6. Mataas ang aking standards. Lagi ko kasing hinahanap yung ideal girl ko sa isang babae kaya talagang hirap akong makakuha ng juwawhooper/s. Though hindi naman lahat ng requirements ko sa aking ideal girl ay kailangan, nahihirapan lang talaga akong mangilatis sa mga nagiging prospect ko. Kaya nga hangga't maaari, sila na lang mag-apply sa akin.
   
7. At ang higit sa lahat... Torpe ako.

Siguro naman malinaw na kung bakit VSB at USB pa rin ako hanggang ngayon. Kung hindi pa rin reliable at questionable pa rin ang mga yan, wala na akong magagawa. Hindi naman kailangang ako'y paniwalaan, kasi kahit ako di na rin naniniwala sa sarili ko. Duda na nga rin ako kung virgin pa nga ba talaga ako.

Ang hirap talagang maging gwapo, maraming di naniniwala.

Ano? Nilipad ba kayo ng utut... este hangin ko o nalunod na ng uhog ko?

Booze Overload I: Levels

Kung di niyo natatanong kasi wala namang nagtatanong, pamilya kami ng mga sabik sa alak. Nananalaytay na yata sa bloodstream namin ang alcohol. Isinama na yata sa genes ng aming pamilya ang 70% isopropyl alcohol. Ang lakas nilang uminom lalo na sa father's side ko, mapalalaki man o babae, Red Horse pa ang paborito. Ang lolo ko nga 70 years old na noon, nakikipag-inuman pa sa labas kasama ng mga barkada niya.

Namana ko rin yata ang genes na yun. It runs in the blood talaga. Medyo mataas din kasi tolerance ko sa alak, serbesa at gatas. Lalo na noong later days ko sa college, madalas kaming mag-"patayan" noon sa inuman. Patayan ang tawag namin sa inuman na aabutin ng umaga na di pa rin tumitigil sa pag-inom, survival of the fittest.

Nang dahil sa sandamakmak na inuman na ring napuntahan ko, na-obserbahan ko rin ang aking tolerance level sa alcohol. Kaya nga heto at meron na akong analysis sa aking mga alcohol tolerance levels.

Billycoy Alcohol Levels:

Level 1: Maayos pa ako nito pero may konting hint na sa akin ang alak. Inaantok o kaya medyo masakit ang ulo. Ang San Mig Light hanggang ganitong level lang sa akin. Mababa kasi ang maltose content kaya hindi ako nagkakaroon ng sugar rush. Walang kwentang inuman kapag ganitong level lang ang inabot ko.

Level 2: Nagsisimula na ang katimangan ni Billycoy. Normal lang na madaldal ako pero kapag level 2 na ng alcohol sa akin, i-multiply mo pa sa tatlo o apat ang aking kadaldalan at kakulitan. Nagiging caucasian na rin ang aking morenong balat. Umeepekto na ang sugar rush sa aking bloodstream. Palakad-lakad na rin ako sa paligid para makaiwas sa mga susunod na rounds. Pangmodel ang lakad ko sa ganitong level.

Level 3: Sheng-sheng na pero maayos pa ring maglakad. Hindi na umaamin kung lasing na at hangga't maaari gusto pang uminom. May mga trip na, pwedeng nagwawala na sa pagsasayaw, palagiang gutom at gusto na lang kumain, nagsasalita ng english, nabubuyo na rin sa pagyoyosi kahit ayaw talaga, at pwede na ring utuing kumain ng bubog. Maayos at pangmodel pa ring ang paglalakad. Sa ganitong level na ako kadalasang humihinto sa pag-inom dahil di ko na gusto ang lasa ng mga inumin. Rare akong lumagpas sa ganitong level.

Level 4: Wala na. Patay na. Blockout at wala na akong maalala sa ganitong level. Lumalabas ang subconscious aktibista at pa-english english pa. Emo badass na si Billycoy sa ganitong level. At dahil nga vulnerable na sa ganitong kalagayan, maaari na akong gahasain basta't wag lang akong hahalikan ng torrid sa lips dahil baka masukahan ko lang ang bibig ng hahalik. Kahit pa i-gangrape ako ng mga kababaihan hindi ko na siguro maaalala yun. Isang beses pa lang nangyari sa akin ito saka wag na kayong magtanong kung anong nangyari sa akin dito dahil di ko rin maalala. Malamang na-devirginize na ako ng di ko alam.

Ilang bote rin ang pagitan bago humantong sa bawat levels. Sa mga nagdaang inumang napuntahan ko, hanggang level 2 lang ako kadalasan. Wala pang nagpaabot muli sa Level 3. Sabagay, di na rin kasi ako umiinom ng marami ngayon, health conscious na rin kasi ako. Ayaw ko rin kasing tubuan ako ng pakwang beer belly sa tyan. Saka ayaw kong umabot sa level 4 baka kasi madevirginize ako ng di ko maalala, syempre mas mabuti kung may maalala ako kapag naganap yun, kahit ma-rape pa ako. Ngayon siguro ang mga natatakam sa akin dyan, alam niyo na kung paano ako mare-rape.

Basta tandaan lang, sabi nga sa Red Horse:

UMINOM LANG NG MAY TAMA.

Buffing Up the Scales

Sa panahon ngayon, marami na ang tumataba. Kasi nga naman mas madaling magpataba kaysa magpapayat. Pero kahit madaling magpataba, meron pa ring mga tao na kahit anong kain o lapa sa pagkain ayaw tumaba. Kung sa babae ok lang yun, marami ngang naiinggit sa mga ganung klaseng katawan, pero kung sa lalaki naman na ubod ng payat pero ang pagkain ay bandehado at sako-sako na, nakakailang.

Noon, tumitimbang lamang ako ng 125-130 lbs, pero ngayon 152-155 lbs na ako. Tama lang para sa height kong 5'9" ang aking BMI (Body Mass Index). Marami nga ang nagulat noong lumaki — kaysa tumaba — akong ganito kasi lalong lumitaw ang aking makamandag na kaguwapuhan at sex appeal. Kaya nga mas yummy ako ngayon kaysa noon na bulalo lang ang kaya kong i-offer.

Ano ba ang sikreto kung paano ako lumaki ng ganito?

1. Alamin kung anong body type. Hindi naman kasi lahat blessed na magkaroon ng magandang genetics. May tatlong body type: Ectomorphic (o yung mga buto't balat lumilipad), Mesomorphic (yung may tamang pangangatawan) at ang Endomorphic (ang mga juba). Tatlo lang yan, pero pwede namang combination din.
2. Kapag nalaman ng ectomorph at hardgainer sa paglaki ng katawan, magset na ng realistic goals (e.g. ilang pounds madadagdag bawat buwan, ilang babae/lalake ang quota sa isang gabi).
3. Baguhin ang diet, instead na 3 meal, gawing 6 adequate meals a day — most suggested ng nutritionist sa kahit anong body types — dahil minomoderate nito ang iyong mabilis na metabolismo. Isama mo na rin ang mga plato, kubyertos at baso sa iyong pagkain.
4. Dagdagan ang protein intake per day. Mayaman ang karne nito gaya ng beef, pork, chicken at pati mga fishes nito. Kung nag-iinarte at vegetarian/vegan kuno, mayaman sa protein ang soya products like tofu at taho. Maaari ding isama ang karne ng tao dahil mayaman din ito sa protein.
   
5. Huwag masyadong gumalaw at magpapawis dahil bawat pawis na iyan katumbas ang ilang calories sa katawan. Maging batugan at inutil para di na masyadong kumilos o kaya ilagay ang sarili sa freezer para mapreserve lahat ng calories sa katawan.
6. Magbomba ng hangin sa katawan para lumaki-laki naman ang hitsura.
7. Uminom ng gatas at least twice a day, basta ang isa bago matulog. Piliin ang skim milk para walang milk fat na makokonsumo. Nagtataglay din kasi ito ng milk proteins na nakakapagpabagal ng metabolismo sa pagtulog at ganun din sa masarap na pagtulog. Gatas ng baka ang tinutukoy ko dito at hindi ang gatas na nilalabas ng inyong kapartner sa tuwing magkatabi kayo sa kama at pareho ding nagpapasarap ng tulog.
8. Kung nais talagang bumigat ang timbang, kumain na lamang ng weight plates. Tiyak na mabilis na pagbigat ng inyong timbang kapag ginawa niyo ito. Isama na rin ang pagkain ng mga bakal, martilyo, bowling ball at ng kung anu-ano pang mabigat.

Napakaraming paraan kung nais talagang magpalaki or magpanormalize ng built ng katawan. Pero kung talagang ayaw talagang lumabas ang inyong mga pecs at abs, bumili na lamang ng pentel pen at drowingan ng pecs ang inyong dibdib at 6-packs kahit pa 125-packs ang inyong tyan.

Kaya ngayong medyo lumaki na ako, lumabas na rin ang aking Habs (Hangin + Abs). Meron na rin akong mga cuts; pwedeng pang adobo, pork chop, steak at giniling.

Nothing New in News

“Never awake me when you have good news to announce, because with good news nothing presses; but when you have bad news, arouse me immediately, for then there is not an instant to be lost.”
Napoleon Bonaparte

Hindi na rin ako madalas nanonood ng news ngayon sa TV man o sa radyo. Puro masasamang balita at halos paulit-ulit na lang ang mga pinapakita nila. Patayan, kurakotan, bangayan, politikahan at puro kahihiyan na lang. Kailan pa ba nakasagap ng magandang balita? Lahat naman yata ng balita ay bad news. Kahit di naman ako nanonood, updated pa rin naman ako, lalo na sa mga palabas sa sine.

Sa mga news, mas gusto nating makabalita yung mga nais nating mangyari para sa atin at sa ating bayan. Kadalasan nga lang contradicting sa mga nais natin ang mga nagaganap. Kaya hayan puro protesta at pagtuligsa sa mga hindi natin gusto na ginagawa nila.

Headlines: Sa mga balita, dapat mauna ang mga headlines, kaya nga sila ulo ng mga balita. Laman ng mga headlines ang isang napakagrabeng balita, mapa-politika man yan o lalaking nasagasaan ng trak sa C5 at kumalat ang kanyang mga laman at utak sa kalsada. Kaya naman dapat powerful at talagang controversial ang inyong ulo... ng mga balita.

Good News: Madalas sa mga news program ang magkaroon ng ganitong segment. Ang kaso tuwing nakakapanood ako ng ganitong balita, lagi na lang mga solian ng pera ang nakikita ko. Mga tangang pasahero na nag-iiwan ng limpak na limpak na salapi sa mga taxi tapos hetong bait-baitang driver pupunta sa TV/Radio station para magsoli ng pera. Lagi na lang ganun. No biggie yun, ang tunay na good news ganito:

Showbiz/Chikka Minute: Big deal sa mga showbiz news ngayon ang magpakita ng balat. Magpakita nga lang yata ng balikat nagpapaseksi na. Kahit nga hindi naman kaseksihan tinatawag na nilang "pasexy". Ganun na ba kahayok sa laman ang pinoy? Ano naman kung magsuot ng two-piece ang pa-tweetums wholesome image kabanal-banalang birhen kunong artista, o di kaya magpakita ng utong ang kalalakihan? No big deal din, big deal ang pagpapasexy kung ganito:

Sports News: Noon basketball lang ang tinatangkilik na sports ng Pinoy. Ngayon medyo lumawak na ang horizon natin sa iba't ibang klaseng sports. Nadagdagan na rin kaalaman natin sa soccer, frisbee, boxing, badminton, chess, scrabbles at sungka. Medyo nawala sa eksena ang PBA pero heto lumalakas na naman. Pero bukod kina James Yap at kina Caguioa na nagpalakas muli sa pangalan ng PBA, may iba pang balita na magpapalakas muli dito.

Sex News: Walang ganito sa mga balita, at malamang wala talagang maglalagay nito. Pero bakit ba? Gusto ko ang ganitong klase ng mga balita. Nasa makabagong panahon na ngayon at kailangang madagdagan naman na ang categories ng balita. Pero kabigla-bigla at kaabang-abang ito kung ganito ang balita:

Kung ganyan lang siguro ang mga balita, siguro matutuwa pa tayo — pwera dun kay Cristy Fermin. Hindi naman natin hawak ang paggalaw ng mundo kaya iba tuloy ang mga nangyayari. Salamat na lang din sa mga news na ito, nalalaman natin ang mga kaganapan sa ating paligid. Kung walang balita sa TV, radyo o dyaryo, andyan naman ang tsismis, mabilis ding kumalat!

Sucking Sickness

Ngayong panahon, ang dami ng naglalabasang mga bagong sakit. Kaya nga todo research ng mga antipatiko at siyentipiko para lang makahanap ng mga gamot para sa mga sakit na ito. Pati sakit ng hayop napapasa na rin ng tao, gaya ng mad cow disease — matagal na akong infected nito — at ng birds flu. Birds' flu rin ang sakit ng mga kalalakihang impotent. Dumapo na rin ang mga sakit na AIDS, SARS, cancers, dementia, schizophrenia, hypertension at pati mga bulsa rin nagkakasakit na. Heto nga sinisipon ako, buti na lang masarap siya, pwedeng ipangsabaw sa kanin.

Kaya naman sa pagkarami-raming sakit, ang dami rin namang causes nito. Food, environment, sex, stress at kung anu-ano pa. Lahat na lang yata ng bagay ay cancerous na rin. Ang ibang sickness ay nakakahawa na rin, pati adiksyon sa mga koreanovelas at teleserye kumakalat na. Mabuti na lang matibay ang immunity ko sa mga ganyan, maliban na lang sa mga porn at FHM.

Sa dami na ng sakit ngayon, mas mabuti na ang prevention kaysa lunas. Prevention is better than cure. Kaya habang maaga dapat gawan na ng kilos bago pa mahuli ang lahat.

• Huwag ng kumain ng kahit ano. Lahat naman na kasi ng makakain ngayon cancerous na, kahit pa ang mga organic foods.
• Magdala ng isang paso ng halaman kahit saan. Polluted na kasi ang mundo, kaya magdala na lang ng plants, para nafifilter nito ang hangin bago niyo pa ito malanghap. Mas effective ito kung magtatanim ng halaman sa nostrils niyo, para salang-sala ang hanging malalanghap.
• Uminom ng galon-galong Del Monte pineapple juice. Taglay kasi ng pineapple juice ang phytochemicals na nakakatulong magprevent ng cancers. Ganun din ang vitamin C, na tulong din sa paglaban at pagpapatibay ng immune system. Expect nga lang na magiging hari o reyna sa inyong trono kayo afterwards niyong uminom ng ganito karaming pineapple juice.
  
• Lumaklak ng Tomato Ketchup at Tomato Sauce. Merong lycopene ang mga tomatoes na siya ring tumutulong magprotekta laban sa cancer. Kikinis din ang kutis na katulad ng kamatis dahil meron din itong anti-oxidants. Sa mga bagong tule, walang problema dahil hindi naman kayo mangangamatis dito.
• Abstinence sa sex. Ang mga nakakahawang sakit gaya ng AIDS, Hepa, HIV at kung anu-ano pa ay napapasa sa pakikipagpopoyan. Kung nais magparami, magpaclone na lang. Effective na sa akin ang mabasa ng tubig para dumami. Hindi ko nga lang kaya mag-abstain lalo't di pa ako nakakaranas ng popoy.
  
• Isipin ang mukha nila Madam Auring at Michael Jackson. Mukha pa lang nila iisipin mo na talagang pahalagahan mo na ang iyong buhay.

Maraming bagay para maprevent at maiwasan ang mga sakit. Pero hindi naman dapat maging hadlang ang prevention na ito para mamuhay ng maayos at masaya. Napakasayang mabuhay kaya di dapat maging OC (Obsessive-Compulsive) sa lahat ng bagay para lang maprotektahan ang sarili laban sa mga illness.

You only have one life to spend, will you waste it on being "safe" all over your lifetime?